Cidade dos Homens AKA City of Men (2007)


ŽANR: drama/krimi
REŽIJA: Paulo Morelli
SCENARIO: Elena Soarez, Paulo Morelli
ULOGE: Douglas Silva, Darlan Cunha, Jonathan Haagensen, Rodrigo dos Santos
ZEMLJA: Brazil

TRAJANJE: 106 minuta

     Sve do početka ovog stoljeća Brazil nije bio previše popularan u filmskom svijetu. Jeste, bilo je tu s vremena na vrijeme ponekog iznenađenja zahvaljujući nekolicini redatelja kao što su Walter Salles i Hector Babenco, ali onda dođe 2002. i fenomen po imenu Božiji grad (Cidade de Deus AKA City of God, 2002.) koji osvoji svijet i srca kritičara i publike. Film dobi i 4 nominacije za Oscara i ne dobi nijednog zlatnog kipića što je prava sramota kad se uzme u obzir da je, između ostalih, bio nominovan u kategorijama za najbolju režiju i najbolji adaptirani scenario, a da mu je nagrade ispred nosa pokupio Peter Jackson i njegov Gospodar prstenova: Povratak kralja (The Lord of the Rings: The Return of the King, 2002.). Nemojte me pogrešno shvatiti jer sam jedan zakleti tolkinovac u duši i fan “svete” trilogije, ali da je film zaslužio tolike Oscare? Pa ne bih se složio, ali o tom-potom. Nego da se ja vratim na temu. Nakon Božijeg grada dođe Carandiru (2003.), pa onda fenomenalni Elitni odred (Tropa de Elite AKA Elite Squad, 2007.) i njegov nastavak Elitni odred 2 (Tropa de Elite 2 AKA Elite Squad 2, 2010.). Bilo ih je tu još nekoliko i svaki od njih je više nego dobar te i samim tim preporuka za gledanje, ali 2002. godine, grupa producenata koja je producirala Božiji grad odluči producirati i seriju po imenu Grad ljudi (Cidade dos Homens AKA City of Men, 2002.-2005.), seriju smještenu u favele, sirotinjske dijelove Rio de Janeira, gdje vlada kriminal, a policija ne smije ući. Serija je postigla veliki uspjeh i pratila je odrastanje dvojice prijatelja, Acerole i Laranjinhe tokom četiri sezone. 2 godine nakon prestanka emitiranja serije, producenti su odlučili snimiti i film ne bi li na krilima stare slave izmuzli još koji dinar iz starog vimena i tako dođe Grad ljudi (Cidade dos Homens AKA City of Men, 2007.).

    Pročitavši posljednju rečenicu iznad čovjek bi pomislio da ću osuti paljbu po ovom filmu, ali naprotiv. Iako film nije na rangu istoimene serije, donekle je mračniji, niti na nivou Božijeg grada, sasvim dobro funkcioniše kao samostalan proizvod. Naime, Grad ljudi predstavlja jedan logičan kraj serije i avantura dva prijatelja koji u filmu doživljavaju punoljetstvo te odrastaju i  prestaju biti ona dva mangupa koji su odrastali na opasnim ulicama favela.

     Acerola i Laranjinha su na pragu punoljetstva i dok jedan živi sa suprugom i sinom te se uopće ne snalazi u toj ulozi jer je apsolutno nespreman i nezreo da preuzme ulogu supruga i oca, drugi je smireniji, naginje sanjarenju i romantici i pokušava započeti vezu sa djevojkom u koju je zaljubljen. I dok dani prolaze, a oni traže pravog Laranjinhovog oca tako doznaju i stvari koje nisu znali, a koje će staviti njihovo prijateljstvo na test. Istovremeno, u favelama se sprema rat, banda ide na bandu, sređuju se nesređeni računi, a njih dvojica će se naći usred toga.

     Iako film možete sasvim slobodno gledati bez prethodnog gledanja serije, isto je poželjno radi boljeg upoznavanja sa likovima, a iste glumce ćete vidjeti i u Božijem gradu u nešto drugačijim ulogama što dodaje jedan zanimljiv detalj i stvara jedan mali univerzum poznatih lica. Kao što rekoh, prethodno gledanje serije nije neophodno, a i tokom filma ćete imati nekoliko flešbekova tj. scena iz serije, ali je preporučljivo. Inače, film će vas na trenutke nasmijati, na trenutke ćete razmišljati da li da zaplačete te će vam likovi definitivno prirasti srcu i brinut ćete za njih.

     Režija je solidna, ali se na scenariju moglo još malo poraditi i malo ga bolje uobličiti da se bolje jedna bolja cjelina. A možda ja i griješim jer poredim ovaj film sa Božijim gradom. Doduše, zanimljiva je poruka Soarezica i Morelli žele prenijeti, tačnije, povezivanje nasilja u favelama sa očevima tih dječaka-gangstera tj. nedostatkom istih u njihovim životima te ono naglašavanje te klasne razlike u Riju gdje redatelj u jednom kadru prikazuje siromašne kućice favela, a sa druge strane, gotovo preko ulice se naziru neboderi i sav raskoš jedne metropole kakva je Rio de Janeiro. Za svaku pohvalu. Glumci, posebno Douglas Silva i Darlan Cunha su odradili odličan posao i svaka im čast na tome.

     Sve u svemu, jedan vrlo dobar film u kojem ćete uživati i koji će vas garantovano držati prikovane za ekran.

Advertisements

Komentariši

Upišite vaše podatke ispod ili kliknite na jednu od ikona da se prijavite:

WordPress.com logo

You are commenting using your WordPress.com account. Odjava / Promijeni )

Twitter slika

You are commenting using your Twitter account. Odjava / Promijeni )

Facebook fotografija

You are commenting using your Facebook account. Odjava / Promijeni )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Odjava / Promijeni )

Povezivanje na %s